Wim Van Aalst
Artikels

Voedsel voor de ziel
22 augustus 2011, gereviseerd op 31 oktober 2012
Kunst is voedsel voor de ziel. Het zou bijgevolg geen vergif moeten zijn. Het is de reden waarom ik me niet achter menig hedendaags kunstenaar kan scharen. Soms heb ik de indruk dat sommigen van hen - bewust of onbewust -  gewoon op vernietiging uit zijn, van de mens en zijn beschaving.

Als een artiest geen voeling heeft met zijn ziel, zal hij moeite hebben om te onderscheiden wat voedzaam is voor de ziel, en wat niet. Een vertroebelde geest gecombineerd met op hol geslagen gedachten en obsessieve verlangens maken dat men eender welk kunstwerk aanvangt, onwetend of men gif aan het mengen is, voedsel, of medicijn.

Kunst heeft de kracht om mensen diep te beroeren, en het zou hen niet alleen geestelijk moeten beroeren, maar ook materieel. Dit is een tweede punt. Een kunstwerk met onnauwkeurige weergave van het materieel aspect van een scène, kan een toeschouwer een ogenblikkelijke diepe impressie nalaten, maar het gebrek aan weergave van de materie, weerhoudt hem ervan om de scène te betreden, zijn ogen te laten dwalen over alle objecten, figuren, en vormen, ze te onderzoeken alsof hij ter plaatse was tot hij totaal opgeslorpt wordt door de scène en het gevoel heeft er fysiek deel van uit te maken. Hoewel een overdaad aan detail makkelijk imponeert, is het geen vereiste of garantie voor een magnifiek kunstwerk.

Echter, een verzorgde weergave van de realiteit zonder de geestelijke kracht om de toeschouwer te beroeren - een ongeïnspireerd werk - kan men daarentegen zonder twijfelen een mislukt kunstwerk noemen.

Daarom primeert de spirituele insteek de feitelijke weergave. Echter een goede spirituele insteek met een tekort aan materiële weergave, is als proeven van een heerlijk gerecht dat vervolgens op een onbereikbare plaats wordt gezet, met alleen de geur die rest om ons te kwellen. Met niet genoeg detail, kan de toeschouwer wel een sfeer proeven maar geen scène binnengaan. Pas wanneer een bepaalde hoeveelheid detail aanwezig is, kan de toeschouwer de scène fysiek betreden alsof hij er ter plaatse aanwezig was, en er deel van uitmaken. Alleen zo kan de meest complete ervaring gegeven worden die beeldende kunst te bieden heeft en de toeschouwer zowel materieel als spiritueel maximaal bij het afgebeelde betrokken worden.

Ten derde is er stijl; iedere kunstenaar ontwikkelt zijn eigen stijl, en dit hangt samen met zijn individualiteit en temperament, alsook de tijdsgeest. De stijl die een kunstenaar ontwikkelt is als zijn handtekening of vingerafdruk. De een stijl prefereren boven de andere is grotendeels een kwestie van persoonlijk voorkeur en als beoordelingscriterium vrij irrelevant; er zijn verschillende scholen binnen de kunst die ieder hun eigen stijl hebben, en binnen iedere school werden er goede en minder goede werken geproduceerd. Echter, stijl op zich heeft ook een impact op de spirituele en materiële impact die van een werk uitgaat.

Wim Van Aalst
INDEX

Kunst heeft macht
Het onvermijdelijke
van kunst

Voedsel voor de ziel
De  kunstpiramide
Serie: Reading Art
Serie: Painter Spotlight
Terug



Copyright ©2011 Wim Van Aalst